Παχυσαρκία

Στατιστικά στοιχεία παιδικής παχυσαρκίας

  • Το ποσοστό παχυσαρκίας έχει διπλασιαστεί στα παιδιά και τετραπλασιαστεί στους εφήβους τα τελευταία 30 χρόνια.
  • Το ποσοστό παχύσαρκων παιδιών ηλικίας κάτω των 11 ετών στις ΗΠΑ ανέβηκε από 7% το 1980 στο 18% το 2012. Τα αντίστοιχα ποσοστά στους εφήβους ανέβηκαν από το 5% στο 21%.
  • Η παχυσαρκία είναι αποτέλεσμα υπερβολικής πρόσληψης θερμίδων σε σχέση με αυτές που καταναλώνονται και επηρεάζεται από διάφορους γενετικούς, περιβαλλοντικούς και παράγοντες συμπεριφοράς.

Επιπλοκές παιδικής παχυσαρκίας :

Διακρίνονται σε βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιδράσεις στον οργανισμό:

Βραχυπρόθεσμες επιπλοκές είναι :

  • Υψηλότερος κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου με παρουσία παραγόντων κινδύνου όπως υπέρταση ή αυξημένη χοληστερίνη στο αίμα. Σε μελέτες που έγιναν βρέθηκε ότι το 70% των παχύσαρκων παιδιών ηλικίας 5-17 ετών έχουν έναν τουλάχιστον παράγοντα κινδύνου.
  • Παχύσαρκοι έφηβοι έχουν μεγαλύτερη συχνότητα προδιαβήτη, κατάσταση που προδιεθέτει για την ανάπτυξη διαβήτη σε μεγαλύτερη ηλικία.
  • Παιδιά και έφηβοι με παχυσαρκία έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν προβλήματα στις αρθρώσεις και οστά, όπως και διάφορα κοινωνικά και ψυχολογικά προβλήματα που έχουν να κάνουν με τις σχέσεις τους με τους συνομηλίκους, χαμηλή αυτοεκτίμηση και στιγματισμό

Μακροπρόθεσμες επιπλοκές είναι :

  • Παιδιά με παχυσαρκία έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν παχυσαρκία και ως ενήλικες , με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης παθήσεων όπως σακχαρώδης διαβήτης , καρδιαγγειακά νοσήματα, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, διάφοροι τύποι καρκίνων και παθήσεις των αρθρώσεων.
  • Η παχυσαρκία έχει συσχετισθεί σε πολλές μελέτες με μεγαλύτερη συχνότητα διαφόρων τύπων καρκίνων όπως του ενδομητρίου, παγκρέατος, μαστού, οισοφάγου, εντέρου, θυρεοειδή, ωοθηκών, προστάτη και λέμφωμα

 Πρόληψη- Αντιμετώπιση

  • Η υιοθέτηση συνηθειών όπως η σωματική άσκηση / άθληση και η σωστή διατροφή μπορεί να συμβάλλουν σημαντικά στην πρόληψη της παχυσαρκίας σε μεγαλύτερη ηλικία.
  • Η προσέγγιση του προβλήματος είναι ολιστική και πολυπαραγοντική. Η συμμετοχή των γονιών είναι πολύ σημαντική ώστε να εξασφαλιστεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
  • Ο παιδοενδοκρινολόγος είναι ο ειδικός ιατρός που θα προσεγγίσει το πρόβλημα. Θα χρειαστεί να γίνουν σωματομετρικές μετρήσεις , εξετάσεις αίματος, και λήψη ενός αναλυτικού ιστορικού που θα συμπεριλαμβάνει τις συνήθειες του παιδιού στο φαγητό και στις δραστηριότητες. Η προσέγγιση εξατομικεύεται στις ανάγκες και ιδιαιτερότητες της κάθε περίπτωσης, ώστε το αποτέλεσμα να είναι το βέλτιστο και να έχει τη μεγαλύτερη διάρκεια.
Παχυσαρκία